Son Liman

Çekilmez kahrimi çektin yillar boyu 
Benimle agladin, benimle güldün 
Kuru ekmegimdi 
Fakir yatagimdi 
Bitmez çilemdi benimle paylaştigin 
Nice günler dert ortagimdin benim 
Omuzlarina dayayip yorgun başimi 
Az mi agladim hiçkira hiçkira 
Az mi sildin seven ellerinle gözyaşimi 
Kimi gün dostum oldun en vefali 
Koşarak geldim sana 
Teselliyi, umudu sende buldum 
Doyulmaz aşimdin akşamlari 
Bardagimda su, soframda ekmektin 
Ve her sabah anasiydin çocuklarimin 
Kollarin evimizin temeli 
Saçlarin süpürgesiydi 
Ben bu yere seninle vardim 
Bu iyiligin, güzelligin son çizgisine 
Kederleri sevinçleri seninle yaşadim 
Seninle baktim bu çirkin dünyaya uzaktan 
Sendin bütün firtinalarda 
Sigindigim o tek liman 
Sonsuz karanlığımda tek ışıktın 
Sönmeyen ateşimdin karli daglarda 
Çölümde fişkiran bir pinardin serin 
Ne zaman yitirsem bütün umutlarimi 
Bana hayatin kapilarin açardi ellerin 
Sevenim benim, ak saçlim, küçük melegim 
Sen benim can yoldaşim oldugun kadar 
Kadinimsin, anamsin, bacimsin 
Ver öpeyim vefali ellerini 
Sen benim şerefimsin , inancimsın

Ümit Yaşar Oğuzcan