Dost Bildiklerim

Sanırdım gündüzdü onlarla gecem 

İçimde ümitti dost bildiklerim 

Ne zaman yıkılıp yere düştüysem 

Bırakıp da gitti dost bildiklerim 

 

Hepsi varken baharımda, yazımda; 

Kışın bir burukluk kaldı ağzımda 

Seneler senesi oysa gözümde 

Cihana eşitti dost bildiklerim 

 

Nerede o sözlere kandığım günler? 

Her gülen yüzü dost sandığım günler 

Acıdan kahrolup yandığım günler 

Ta canıma yetti dost bildiklerim 

 

Meydana çıkalı asıl çehreler 

Aydınlanmaz oldu artık geceler 

Yalanlar tükendi, indi maskeler 

Birer birer bitti dost bildiklerim 

 

Korkar oldum bana " dostum " diyenden 

Yoksa yok olandan, varsa yiyenden 

Ne onlardan eser kaldı ne benden 

Beni benden etti dost bildiklerim

Ümit Yaşar Oğuzcan